Boxer
 De Boxer is beslist geen hond die met enkele woorden goed te typeren is. Hij heeft vele facetten: Het is een attente atleet met een vrolijk vriendelijk en vastberaden karakter; een spring- in- t'veld vol levenslust altijd in voor een spelletje; een komiek die zijn leven lang een pup blijft vol met grappen en grollen maar ook een intelligente hond die het fijn vindt om mét en voor zijn baas te werken; een echte kindervriend wat hem bijzonder geschikt maakt voor een gezin; aanhankelijk en trouw aan het gezin waarvan hij deel uitmaakt; sportief en rechtgeaard, maar waakzaam en onverschrokken als het er op aankomt.
Kortom: Een hond om te hebben.
Geschiedenis
De boxer in zijn huidige vorm is een betrekkelijk jong ras. Zijn verre voorouders stammen echter rechtstreeks af van de Tibetdog, die duizenden jaren geleden al bestond. Vanuit Griekenland werden zware honden, de Molossers, het Romeinse keizerrijk ingevoerd. Bij de Romeinse legers deden ze niet alleen dienst als waakhond maar ook als een voorloper van de huidige tank. Om te voorkomen dat de tegenstanders houvast kregen aan de staart of de oren werden deze lichaamsdelen er van te voren afgehaald.
De Romeinen veroverden bijna geheel West - Europa en toen er een tijdperk van betrekkelijke vrede aanbrak waren de honden als oorlogshond overbodig geworden. De lichtere honden bleken echter uitstekend te voldoen als opdrijvers van het vee.
In West Europa is het ongeveer zo'n vijf eeuwen de gewoonte geweest om honden op te hitsen tegen het slachtvee omdat het vlees zo smakelijker zou worden. De speciaal voor dit volksvermaak gefokte honden waren niet alleen sterk maar ook erg wendbaar. Behalve voor het ophitsen van vee werden de honden ook gebruikt voor de jacht op beren en zwijnen. Deze honden zijn de geschiedenis ingegaan als "Bullebijters".
Tegen het eind van de 19e eeuw is uit de Brabantse Bullebijter de boxer voort gekomen. De Brabantse Bullebijter was kleiner en lichter maar meer atletisch en wendbaar en zeker even moedig als zijn grotere soortgenoten. Ook de Engelse Bulldog heeft grote invloed gehad op het ontstaan van het Boxerras. Het blijft gissen hoe de naam is ontstaan. De meest voor de hand liggende verklaring is de manier waarop de honden in hun spel de voorpoten gebruiken. Een manier die sterk doet denken aan de bewegingen van een vuistvechter in de ring.
De liefhebbers van het ras verenigden zich in de Duitse Boxer Club, die in januari 1896 werd opgericht en meteen al op 29 maart een tentoonstelling organiseerde. Na deze tentoonstelling is men de raspunten vast gaan leggen in een standaard die echter pas in 1905 werd aangenomen.
De Boxer is een middelgrote, vierkant gebouwde hond met sterke ledematen en krachtig ontwikkelde spieren.
| Hoofd |
Zonder al te veel rimpels en met een volle snuit- partij, die net zo breed is als de schedel. Het donkere masker beperkt zich tot de snuit. |
| Oren |
Hoog aangezet, ongecoupeerd liever klein dan groots dun en zacht als fluweel, in een duidelijke vouw naar voren vallen. |
| Voorhoofd |
Een goed aangegeven voorhoofdsgroef die niet te diep mag zijn; vormt samen met de neusrug een duidelijk gemarkeerde stop. |
| Neus |
Breed en zwart, gaat iets omhoog wijde neusgaten waartussen zich een groef bevindt; de neuspunt ligt iets hoger dan de neuswortel. |
| Ogen |
Zo donker mogelijk en donker omrand. Deze mogen niet te klein zijn, uitpuilen of te diep liggen. |
| Gebit |
De boxer is een ondervoorbijter: de onderkaak steekt voor de bovenkaak uit en is licht naar boven gebogen |
| Hals |
Krachtig, gespierd, zonder rimpels en kwabben. |
| Bouw |
Vierkant. De romp rust op stevige rechte benen. |
| Voorhand |
De borst is diep tot aan de ellebogen reikend, de borstdiepte is ongeveer de helft van de hoogte van de hond. De ribben zijn gewelfd ver naar achteren reikend. De flanken kort en gesloten. |
| Rug |
Kort, recht, breed en sterk gespierd. |
| Achterhand |
Keiharde bespiering. Goed zichtbaar onder de huid. |
| Staart |
Aanzet is eerder hoog dan diep. Ongecoupeerd. |
| Voeten |
Klein met gesloten gebogen tenen en harde zolen (kattevoeten). |
| Vacht |
Kort, hard, glanzend en aansluitend. |
| Kleur |
Geel en gestroomd met witte vlekken. Geel varieert van lichtgeel tot donker hertenrood. Gestroomd varieert van licht goudgestroomd tot donker gestroomd. Grondkleur en strepen mogen zich niet zodanig vermengen dat de strepen niet meer zichtbaar zijn. Witte aftekening is toestaan, maar dit mag niet meer dan 30% van de grondkleur bedragen. |
| Grootte |
Reuen : 57 - 63 cm.
Teven : 53 - 59 cm. |
| Gewicht |
Reuen : 35 - 39 kg.
Teven : 28 - 32 kg. |
 De Boxer is zelfbewust, rustig en gelijkmoedig met een vrolijk en vriendelijk karakter. Van oudsher is zijn aanhankelijkheid en trouw aan zijn meester bekend, evenals zijn waakzaamheid en onverschrokken moed. Dankzij zijn bereidheid om te leren en te werken, zijn moed, scherpte en standvastige karakter is de boxer makkelijk op te voeden. Valsheid en gemene streken zijn hem vreemd. Door zijn doldrieste dwaze streken blijft de boxer een pup tot op hoge leeftijd.
Een Boxer is een laatbloeier die lang over zijn ontwikkeling doet, maar wel heel snel sterk is. En een stijfkop! Geduld is een schone zaak, maar ook een pure noodzaak. Om te voorkomen dat uw bulldozer van een pup een ongeleid projectiel wordt, dient u hem rustig en met vaste hand op te voeden. Heel belangrijk is dat u consequent bent: wat gisteren niet mocht, mag vandaag ook niet, mag morgen niet en volgende week of volgend jaar ook niet. Nooit niet, dus!
Binnen de NBC zijn er een aantal Kringgroepen, verdeeld over het gehele land die tot doel hebben de aspirant boxerbezitter enigszins te helpen met de opvoeding van zijn nieuwe huisgenoot. Om mee te beginnen is er de puppycursus. Hierna kunt u diverse andere gehoorzaamheidstrainingen volgen, zoals EG, VEG, G&G en VZH. Examens zijn hierbij een bekroning op de training. Ook behendigheid, flybal en IPO zijn uitermate geschikt voor een Boxer.
|
