Een Italiaanse leert een Belg kunstjes

Ik wil jullie graag wat vertellen over een vriend van mij. Van zijn baas mag ik zijn naam niet openbaar maken omdat hij op het WIK veld altijd veel praatjes heeft, maar daar buiten…
 

Laatst werd hij een dag bij ons gebracht omdat zijn baas moest werken. Ik had me verheugd op een dagje keten, maar dat viel tegen. Hij durfde in eerste instantie niet eens de kamer in te lopen omdat hij de vloer eng vond, wat een aansteller. Het heeft ruim een halve dag geduurd voordat hij de keuken in durfde om gebruik te maken van mijn waterbak, want ik deel natuurlijk alles. Wat een held. Ik zal jullie alleen vertellen dat het om een Belg gaat, eigenlijk wel zielig als je zo bent.
In de loop van de dag kwam hij wat los en belandden we samen op het bed van mijn baas. En weet je wat dan leuk is om te doen....graven in het dekbed. Met z´n tweeën heb je dubbel zoveel lol, alleen mijn baas niet. Want we hadden met z´n tweeën de dekbedhoes kapot gegraven en daar was mijn baas niet zo blij mee, maar wij stiekem wel!!! Aan het einde van de middag werd mijn vriend opgehaald door zijn baas en gingen we met z´n vieren nog even wandelen in het Jagersveld. Daar kwam die Belg pas weer echt tot leven en hebben we heerlijk lopen ravotten en gepoedeld in de plas.

Giada droomt uit eigen werk

Terwijl mijn baas dit stukje schrijft, lig ik in een diepe slaap op de bank te dromen over mijn vakantie met mijn baas. Ik ben namelijk 2 weken in Dwingeloo geweest in een hutje op de hei, zoals mijn baas zegt. Mijn grote ¨hondenbroer¨ Darco was ook met ons mee en die was er vooral (vond ik) om ´s nachts heerlijk tegen aan te slapen. Als hij ´s avonds gaat slapen verroert hij zich niet meer tot de volgende ochtend en dan heb ik een heerlijk kussentje om tegen aan te liggen.

De eerste week was ik daar dus met mijn baas, Darco en de papegaaien want die mochten ook mee. Samen met mijn baas heb ik uren gewandeld door de bossen zonder ook maar een soortgenoot of mens tegen te komen. Ook was er  vlakbij ons huis een heel groot meer waar ik heerlijk in kon zwemmen,  ik wist zelf heel goed de weg daar naar toe.

Daar had ik helemaal mijn baas niet voor nodig, maar die dacht daar anders over….Wat een onzin, werd ik óf steeds terug geroepen óf ze lijnde me aan!!! Want mijn baas wilde eerst weten of er geen andere honden of mensen waren.