|
Waterwerk met NewFoundlanders |
|
|
Geschreven door Corrie Spierieus
|
|
Ze moeten al van ver te horen zijn geweest, de Newfoundlanders met hun enthousiaste geblaf over het programma dat hun te wachten stond op zondag.
Op deze dag mocht de Nederlandse New Foundlander Club (NNFC) voor de tweede keer de landelijke watertrials organiseren.
Nu zult u misschien denken, wat is dat voor iets? Daar heb ik nog nooit van gehoord! Voordat we verder gaan eerst even een korte uitleg. De NNFC organiseert op vijf plaatsen in het land waterwerktrainingen. Zo worden er trainingen gegeven in het Twiske te Oostzaan, Rotterdam, Den Haag, Huijbergen, en Schaijk.
Aan de Oostzaan-kant van het Twiske traint gedurende de maanden april t/m september district West van de NNFC. Tijdens deze trainingen worden Newfoundlanders o.a. vertrouwd gemaakt met diverse (reddings)oefeningen.
Zo is de eerste oefening boot halen
De hond brengt hier vanaf de kant een “reddingslijn” naar de boot toe, hier aangekomen krijgt hij een dummy aangereikt vanuit de boot. Deze dummy zit weer met een touw vast aan de boot. De hond brengt dan de boot + inhoud weer naar de kant toe.
De tweede oefening is de pop (drenkeling) halen:
Hier gaat er een pop (oud surfpak opgevuld met piepschuim) met de boot mee het water op. De hond komt dan vanaf de kant naar de boot toe en neemt de pop die dan al in het water ligt (zijnde een drenkeling) weer mee terug naar de kant. Als het mooi weer is speelt men regelmatig persoonlijk als drenkeling hetgeen voor de persoon zelf een aparte ervaring is en voor de hond levensecht. Heel erg leuk ook om te zien, getuige ook het publiek dat regelmatig tijdens deze trainingen staat te kijken naar wat er allemaal op het water gebeurt.
De derde oefening is het uit de boot springen.
Hier gaat de hond geheel op eigen houtje over boord en neemt een dummy, die kort daarvoor al in het water is gegooid vanuit de boot, mee terug naar de kant. Voor de honden is dit de allerleukste oefening gezien het grote enthousiasme waarmee de honden van en aan boord gaan.
Deze oefeningen hebben allemaal tot doel om de specifieke raseigenschappen, waartoe reddingswerkzaamheden zeer zeker behoren, zo veel mogelijk intact te houden. Worden deze vaardigheden niet getraind dan zal dit op den duur uit het ras kunnen verdwijnen, vandaar deze trainingen.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Canicross |
|
|
Geschreven door Administrator
|
Canicross, Lekker rennen met je hond!
U ziet vast wel eens iemand joggen samen met de hond. Misschien gaat u zelf ook wel eens een lekker stukje hardlopen en neemt u Bello gezellig mee. Maar wist u dat dit een heuse sport is met wedstrijden op nationaal en internationaal niveau?
Canicross is één van de jongste en minst bekende hondensporten in Nederland.
Het enige wat je nodig hebt voor deze sport is een goede conditie (van baas én hond), een goed borsttuig voor de hond en een heupgordel voor de baas zodat die de handen vrij heeft. En natuurlijk ook erg belangrijk: goed schoeisel. Tussen de heupgordel en het tuigje kan men het beste een jogginglijn gebruiken. Dit is een lichte, elastische lijn waardoor baas en hond minder last hebben van schokken als de lijn strak komt te staan.
Canicross komt oorspronkelijk uit Frankrijk. De sport wordt wel eens vergeleken met het zogenoemde “ski-jöring”, een van oorsprong Scandinavische sport waarbij een langlaufer wordt voortgetrokken door een sledehond. Een andere variant is het “bike-jöring” waarbij de hond aangelijnd meeloopt met een mountainbiker. In Nederland is de sport nog erg onbekend, maar in België, Frankrijk en Duitsland zijn inmiddels al canicross-bonden en verenigingen en is de sport zeer populair. Daar worden dan ook regelmatig wedstrijden georganiseerd.
De eerste Nederlandse canicross-wedstrijd werd in oktober 2004 georganiseerd door Hondenschool De Bacchanten in het streekbos bij Bovenkarspel. Er deden ruim zestig hardlopers aan mee, waarvan een groot aantal van Belgische afkomst.
In oktober 2005 organiseerde dezelfde hondenschool wederom dit evenement, nu met ruim tachtig deelnemers, waarvan bijna de helft uit België afkomstig was. De snelste tijd bij de mannen was van Philippe Fourniss uit Frankrijk, hij liep de 4600 meter in 15.49 minuten. De snelste tijd bij de vrouwen op deze afstand was van Marianne van de Linde uit Nederland met 19.14 min. De franse Frederique Fournis was de snelste op de 2200 meter met 9.47 min..
Maar ook de minder snelle lopers kunnen gewoon meedoen met canicross. Aan de wedstrijden doen zowel topsporters als recreanten mee, van alle leeftijden.
De wedstrijden zijn ingedeeld in verschillende leeftijdscategorieën voor kinderen, mannen en vrouwen en er kunnen verschillende afstanden worden gelopen. Kinderen moeten wel door een volwassene worden begeleid.
Om de 60 seconden mag er een deelnemer vertrekken, zodat men elkaar niet voor de voeten loopt. De honden worden vooraf door een dierenarts gekeurd. Het spreekt voor zich dat het voor baas en hond raadzaam is om de duur en het tempo rustig op te bouwen door middel van een goed trainingsschema voordat men deelneemt aan een wedstrijd.
Natuurlijk zijn al deze sporten ook buiten het georganiseerde- of wedstrijdverband te beoefenen.
Dan kunt u zelf kiezen of de hond los of aangelijnd meeloopt. Zorg echter, zoals bij elke sport, wel dat u de hond de tijd geeft om zijn conditie op te bouwen en laat regelmatig zijn gezondheid controleren door een dierenarts.
Daarnaast is het natuurlijk ook heel belangrijk dat de hond plezier heeft in het hardlopen. Ondanks dat praktisch elke hond kán hardlopen, betekent dat nog niet dat elke hond dit ook echt leuk vindt.
Ook kan het voor de hond verschil maken op wat voor soort ondergrond u loopt. Bij canicross wordt in principe zo min mogelijk op geasfalteerde wegen gelopen omdat dit voor de hondenvoetzolen niet zo bevorderlijk is.
De organisator van de eerste twee Nederlandse canicross-wedstrijden is van plan om in oktober 2006 weer een wedstrijd te organiseren. Dus als u dit jaar wilt winnen, begin dan maar snel met lopen!
|
|
Lees meer...
|
|
|