Wat doe je als instructeur als je met je vrije tijd geen raad weet? Juist ja, je gaat een extra cursus volgen: Gehoorzame Hond. Lekker 's zaterdagsmorgens om half negen bij de club zijn, wie wil dat niet?
Deze keer was het voor een goed doel: Het opzetten en uittesten van de cursus Gehoorzame Hond. Verderop heeft u al kunnen lezen wat de cursus inhoudt. Wij als cursisten zaten er maar mooi mee.
 Zo hebben we daar Marjon en Chantal. Een cursus ervoor stonden ze nog als Instructrice en cursist tegenover elkaar, na probeerden ze ons bij te brengen wat een gehoorzame hond is.
Allereerst moesten we proberen onze honden stil te krijgen tijdens de theorie uitleggen. Dat valt nog niet mee met zulke grappenmakers. Ze zijn meer gewend aan het werken met de baas dan aan het stil zijn. Ze moesten ook nog netjes naast de stoel blijven liggen. Gelukkig was er voldoende materiaal voor Marjon en Chantal om het voor te doen.
In het begin was het nog wat zoeken, maar al gauw was de draai gevonden: Aan het begin van de les wat theorie en proefvragen maken (die we zelf moesten bedenken).
Daarna mochten we vaak kiezen: Bij Marjon de honden aan het hek vastbinden, of bij Chantal de honden in de auto achterlaten. Wat een keuzes zo op de vroege ochtend. Gelukkig waren er niet teveel voorkeuren ;). Er waren zelfs dagen dat we trainden de honden in het park achter te laten. Gelukkig bleven we als cursist wel in de buurt in deze mooie omgeving, want we willen die rakkers natuurlijk niet kwijt.
P.s. Kijk ook even op de pagina's van de Dierenarts en van het asiel .
Weer terug op het WIK terrein moesten we trainen in het fietsen met de hond. We hadden al bedacht hoe dat moest met die honden die niet bij de trappers kunnen, toen ons werd verteld dat de hond ernaast loopt en niet dat ie op de fiets zit. Lekker weer, ik had al een tandem aangeschaft.
 Een nieuwe oefening was het verzorgen van de hond. Nooit geweten dat je
dat af en toe moest doen. Zo leerden we onze hond plat te liggen om
geborsteld te kunnen worden. Wat een haren komen er dan vanaf! Vaak
moest de hond daarvoor eerst op tafel getild worden. Kun je je
voorstellen dat we dat met een Leonberger moesten doen!
Op de tafel (onderdeel van de dierenartstraining, hoewel, we hebben
geen dierenarts getraind) moest er een snuitbandje tegen het bijten
worden aangelegd. Uiteraard eerst een uitleg en dan zelf doen. Zelf heb
ik boxer met een verschrikkelijke onderbeet (centenbakkie). Die tong
blijft er dus altijd uitkomen.
Er moest ook wat voerbaktraining gedaan worden: Brokjes in de bak en
wachten totdat de baas zegt dat je kunt gaan eten, daarna een handje
erbij en toe maar. Daarbij hoorde ook het afpakken van de kluif.
Gelukkig waren dat vaak maar kleine kluifjes, dus dat viel mee.
Al die oefeningen achter elkaar (we hadden vrijwel altijd mooi weer)
viel niet altijd mee. Dus even tijd voor een kop koffie en wat uitleg
tussen door.
Op het veld moest er ook nog gespeeld worden met de hond en na het
spelen moest dat speeltje ook weer losgelaten worden. Bij de een gaat
dat wat makkelijker dan bij de ander. Terwijl de rest een beetje staat
te kijken, moet er een met z'n hond rond de pionnen lopen.
We hadden gelukkig een leuke groep waar vaak veel gelachen werd.
Chantal en Marjon zullen het dan ook niet altijd gemakkelijk met ons
hebben gehad. Een regel die we al snel instelden was dat mensen die het
extra goed deden bij de theorie vragen, de volgende week moesten
trakteren. Ik heb nog nooit zoveel soesjes achter elkaar gegeten zonder
zelf te hoeven trakteren.
Op het examen waren hele hordes aan supporters op komen dagen. We
hebben dranghekken moeten zetten. De spanning steeg dan ook ten top.
Zonder flauwekul: Het was een hele leuke cursus. Het examen was nog
makkelijker dan menigeen zich had voorgesteld, hoewel er wat mensen
afvielen door foutjes in de theorie. Ik heb er toch weer wat van
geleerd en kan het dan ook iedereen aanraden.
|
