Er is geen hond die de kans krijgt met ons te spelen want met een andere Lagotto spelen is het mooiste wat er is. 
Maar goed , op 5 juni kwam Truffel ons halen met haar baasjes, want we gingen naar Papendal voor de Bonzo -zomerspelen.

Het is een soort van olympische spelen maar dan speciaal voor honden. Oké, de bazen hebben wij als hond ook wel af en toe nodig, dus die mochten ook meedoen. Wat was het geweldig daar, Truffel en ik keken onze ogen uit. Er liepen in totaal wel 300 honden rond tegen wie wij het moesten opnemen. Truffel en ik deden allebei mee aan het onderdeel luisteren naar de baas. Wij dachten allebei: we laten onze bazen even flink zweten op dit onderdeel. Het was de bedoeling dat we door onze baas van de ene voerbak naar de andere voerbak geroepen zouden worden. Volgens ons zijn onze bazen echt niet goed bij hun hoofd. Ze verwachtten van ons dat we direct naar ze toe kwamen terwijl er een volle voerbak voor onze neus stond! Dus zij riepen ons, maar wij dachten uiteraard eerst eten en dan komen wij wel eens een keer. Truffel en ik lagen natuurlijk helemaal in een deuk, wat een sukkels. Later op de dag deden we allebei mee aan het onderdeel hoogspringen

Het was de bedoeling dat je zo hoog mogelijk over een horde sprong. Dit vonden we erg leuk en we hebben allebei erg ons best gedaan waardoor we uiteindelijk in het klassement in de middenmoot terecht kwamen.

Toen kwam het!

Mijn baas had me opgegeven voor zwemmen met de stok, omdat ik een echte waterrat ben. Sta ik daar bij het zwembad om te springen, hebben ze schoon water in het bad gedaan! Hoe halen ze het in hun hoofd, ik wil alleen slootwater en hoe viezer hoe beter!

Ik keek mijn zus eens aan, die zwemmen tot die dag maar niks vond, en zei tegen haar: "probeer jij het maar, Truffel". Door het heldere water kun je zien dat er niets met je kan gebeuren. Door mijn aanmoedigingen sprong Truffel in het water en was er vervolgens niet meer uit te slaan. Mijn baas bleef mij maar aansporen om ook te gaan zwemmen, maar ik weiger om in schoon water te zwemmen.

Uiteindelijk gaf de baas het op, ach ja de aanhouder wint. Maar goed, ik moest dus eigenlijk dit onderdeel nog doen, zo snel mogelijk een stok uit het water apporteren, maar mijn zus vond het water zo lekker dat zij dit onderdeel onder mijn naam heeft gedaan.

En ik zal je vertellen dat ik supertrots was op haar en weet je waarom? Ze zwom heel snel naar haar stok en vervolgens ging ze rondjes zwemmen. Haar baasje Maria stond aan de kant te roepen maar Truffel dacht: "mooi bekijk het maar even baas". Goed hè! Dat doe ik zelf namelijk ook regelmatig als ik in een vieze sloot lig. Sinds die dag is Truffel ook een echte waterrat en kiest ze net als ik, het liefst de smerigste sloten uit. Wat hebben wij met z´n allen toen een leuke dag gehad! Aan het einde van de dag waren we helemaal óp. Toen mijn baas en ik ´s avonds thuis werden afgezet door Truffel en haar baasjes, zeiden de mensen tegen elkaar: tot volgende week. Truffel en ik keken elkaar verbaasd aan, we waren benieuwd wat ons te wachten zou staan Een week later zagen we elkaar weer terug op de clubmatch van KCA. Onze bazen wilden wel eens weten wat een keurmeester nou van ons zou vinden. Weer zo´n stomme actie van mensen, wij zijn namelijk de knapste Lagotti die er zijn, al zeggen we dat zelf. Maar goed om onze bazen te plezieren deden we dit vol overgave mee en wij showden ons perfect. Als eindresultaat kregen wij allebei een mooi keurrapport en ik werd zelfs nog 4e van de rasgroep water- en jachthonden. Maar het leukste was natuurlijk dat Truffel en ik de hele dag hebben lopen keten, daardoor zat ons kapsel ook zo goed....

Mijn baas had namelijk die hele week ervoor gezorgd dat ik toch wel redelijk schoon en klitvrij bleef. Maar schoon blijven hoeft van mij echt niet, dus Truffel en ik lagen heerlijk te rollenbollen in gemaaid gras, heerlijk... Kon mijn baas nog voordat ik de ring in moest, aan de gang om alle losse grassprieten uit mijn vacht te krijgen, hihihi, en dat vond ik eigenlijk wel erg lekker, heerlijk dat getut aan mijn lijf. Na een fijne dag moesten Truffel en ik elkaar gedag zeggen want we gingen weer naar huis toe.

 Echt waar ik heb zo´n leuke hondenzus, ik bof maar met haar!

Giada