Jeuk
Iedere hond komt in zijn leven waarschijnlijk wel eens bij de dierenarts vanwege een huidprobleem. Meestal gaat het hierbij om een vorm van jeuk. Het is om gek van te worden dat gekrab, zowel voor de eigenaar als de hond… .
Er zijn vele verschillende oorzaken van jeuk en daarom ook niet allemaal even te bespreken, maar de belangrijkste (lees: meest voorkomende) wil ik kort laten passeren.
Parasieten:
Hieronder vallen de mijten (bijv. Demodex, Scabies), luizen, teken en natuurlijk vlooien. Deze laatste zijn helaas nog steeds de oorzaak van de meeste jeukklachten. Door gebruik van verkeerde vlooienbestrijdingsmiddelen (zoals een vlooienband!), te lage gebruiksfrequentie en onjuist gebruik leven deze diertjes een “gelukkig” leven in menig huishouden. In voorjaar en zomer wordt door de meeste eigenaren met enige regelmaat iets aan vlooienbestrijding gedaan.Echter in de herfst en winter acht menig eigenaar behandeling niet meer noodzakelijk waardoor er dan toch nog regelmatig vlooienproblemen in de spreekkamer te zien zijn! Door de constante temperatuur binnenshuis het gehele jaar door, zijn vlooien niet meer alleen een “mooi weer probleem”.
Enkele vlooien kunnen al aardig wat klachten veroorzaken (zeker bij een vlooienallergie: zie later) en waar er een paar zijn, zijn er altijd meer! Dit geldt ook voor vlooienpoepjes! Over goede vlooienbestrijding zal in het 2e deel worden ingegaan.
Luis- en mijtinfecties (=schurft) zien we meestal bij jonge honden. Soms treden deze infecties echter ook op als zogenaamde opportunist: bij andere huidaandoeningen wordt het dier erg vatbaar voor deze infecties. Ze moeten wel bestreden worden maar zijn niet de primaire veroorzakers van het probleem. Met speciale pipetjes voor in de nek, shampoos, poeders of injecties kunnen deze mijten of luizen bestreden worden.Teken geven meestal slechts tijdelijke zwelling en irritatie op de bijtplaats. Een aantal bestrijdingsmiddelen tegen vlooien werken ook preventief tegen teken en er bestaan speciale teken-halsbanden.Bijna alle parasieten (m.u.v. luizen) kunnen incidenteel trouwens ook klachten bij de mens geven en zijn overdraagbaar op andere dieren.
Schimmel:
Meestal gaat deze aandoening niet of nauwelijks gepaard met jeuk. Het
komt met name voor bij jonge dieren of dieren die daarmee in contact
zijn geweest. Het is een zogenaamde opportunistische infectie. Hiermee
wordt bedoeld dat een dier geruime tijd zonder klachten kan zijn, maar
door een daling van de afweer (bijv. bij stress of na een operatie) kan
deze infectie ineens “zomaar” de kop op steken. Ook kunnen dieren
drager zijn. Zelf heeft de “drager” dan geen klachten, maar zo’n dier
kan wel de infectie overbrengen. Helaas is deze infectie besmettelijk
voor bijna alle dieren (knaagdieren, konijnen, katten, honden) en ook
voor de mens (zogenaamde “ringworm”)! Schimmel kan gedood worden door
alle dieren in het huishouden te wassen met speciale middelen en
daarnaast tabletten (of vloeibare medicatie) te geven om van binnenuit
de infectie te bestrijden. Door mogelijke besmetting van meerdere
dieren en de omgeving kan schimmel soms erg hardnekkig zijn. Scheren
van de (langharige) dieren is aan te bevelen.
Allergieën:
Dit is naast vlooien de grootste groep van veroorzakers van jeuk en
helaas ook niet de makkelijkste. Klachten kúnnen heftig en langdurig
zijn, de diagnose is niet makkelijk en vaak niet snel te stellen en
soms is er ook geen goede therapie. Maar de jeuk kan zich ook beperken
tot een bepaald jaargetijde of bepaalde lichaamsdelen. Een voorbeeld
hiervan is een terugkomende jeuk aan of ontsteking van de oren. Soms is
dit zelfs de enige klacht waar de eigenaar mee komt!We onderscheiden de
volgende 4 allergieën:
Contactallergie: klachten worden veroorzaakt door direct contact van
de huid (vaak onbehaarde delen) met de veroorzaker. Deze aandoening
komt weinig voor en de hond heeft vaak specifieke symptomen. De
dierenarts en dermatoloog kunnen helpen uitvinden waarvoor de hond
precies allergisch is. Vermijden van het contact is, als men weet wat
het is, vaak eenvoudig (behalve als je je nieuwe vloerbedekking eruit
moet halen…...)
- Vlooienallergie
- Atopie
- Voedselallergie
Deze laatste drie zullen in deel 2 worden besproken.
Alle genoemde oorzaken kunnen een zogenaamde “hot spot” veroorzaken.
Door krabben of bijten ontstaat een beschadiging van de huid. Deze
huidirritatie kan op zijn beurt weer jeuk veroorzaken tijdens het
genezingsproces. (U kent het zelf ook wel: een korstje is moeilijk
vanaf te blijven). Indien de hond daardoor veelvuldig gaat likken en
bijten, wordt de wond alleen maar groter en ernstiger ontstoken. Soms
is de primaire oorzaak (bijvoorbeeld een teek) allang weg, maar krijgt
de plek geen kans om te genezen door deze continue zelfbeschadiging.
Dit fenomeen en de plek die hierdoor ontstaat wordt “hot spot” genoemd.
Belangrijk is hierbij om de vicieuze cirkel te doorbreken door de
omgeving van de wond te scheren, te ontsmetten en indien nodig
jeukstillende crèmes en een kraag te gebruiken (en natuurlijk de
primaire oorzaak van de jeuk te bestrijden!).
Drs. C. Sars
Dierenkliniek De Saen
|