De hond en pijn

Huisdieren lijden waarschijnlijk meer pijn dan wij denken. Al van baby af aan zijn wij als mensen gewend om ons ongenoegen en pijnlijden luidkeels te uiten. Dieren daarentegen doen dit niet. In de natuur is het immers heel erg gevaarlijk om je pijn te uiten: de vijand weet je dan snel te vinden! Dieren met pijn zijn dus over het algemeen juist stiller dan normaal.

Mensen zijn erop ingesteld om actie te ondernemen als de pijnlijder flink pijn aangeeft. Mensen geven pijn duidelijk aan door het te zeggen of te huilen bijvoorbeeld. Maar dieren doen er juist alles aan om te voorkomen dat het opvalt dat ze pijn hebben. Ze zullen pas janken als ze echt niet anders kunnen. Ook bij de dierenarts uiten honden pijn niet snel.
Dus juist kleine veranderingen in het gedrag van de hond geven aan dat hij niet zichzelf is: hij zal minder bewegen en minder eten. Ook zijn gedrag ten opzichte van kinderen kan veranderen. Omdat kinderen minder voorspelbaar reageren, kan de hond daar minder goed tegen als hij pijn heeft. Hij kan het gedrag van kinderen als bedreigend gaan ervaren.

Pas vaak na het toedienen van een pijnstiller blijkt dat de hond pijn gehad moet hebben: na toediening wordt het dier actiever en vrolijker.

Na operatieve ingrepen wordt standaard pijnstilling aan de honden toegediend en meegegeven.
Het blijkt dat honden met pijnstilling sneller herstellen dan honden die het niet krijgen.
Er zijn verschillende pijnstillers in de handel specifiek voor honden ontwikkeld. De keus welk middel het meest geschikt is, hangt erg af van de ,,plek” waar de pijn vandaan komt en of de pijn matig of ernstig is, of de pijn acuut of chronisch is. Sommige pijnstillers mogen niet gegeven worden als er ook problemen in het maagdarmkanaal, in de lever of in de nieren zijn.

Sommige pijnstillers mogen ook niet gecombineerd worden met andere medicijnen.
Veel pijnstillers hebben ook bijwerkingen, variërend van versuffing tot ademdepressie, misselijkheid, braken, maagzweren, enz. toe.

Pijnstilling is dus maatwerk en kan het beste gebeuren in overleg met de eigen dierenarts.
Het geven van zomaar een ,,aspirientje of brufennetje” uit eigen voorraad lijkt dus niet erg verstandig.
Dus waarom zou je goed opletten als eigenaar? Ten eerste is het natuurlijk zeer onprettig voor uw huisdier om met pijn te moeten leven als dit verlicht kan worden. Ten tweede slaat pijnstilling beter aan als de pijn nog niet zo hevig is. Als je wacht tot de pijn uiterst hevig is, moet de dierenarts hogere doseringen van zwaardere middelen toedienen.

Joost van Erp,
dierenarts