Een van de meest voorkomende redenen voor een eigenaar om naar de dierenarts te gaan, is het braken door zijn hond. Het woord braken wil zeggen dat er op een actieve manier voedsel van uit de maag of de twaalfvingerige darm via de mond het lichaam verlaat. Vaak zie je voorafgaand aan het braken dat de hond frequenter gaat slikken en zich misselijk voelt. Daarna trekt de buik meerdere malen samen en wordt het eten en/of de gal naar buiten gewerkt. Belangrijk hierbij is het actieve proces. Soms lijkt het namelijk net dat uw hond braakt, maar in werkelijkheid valt het voedsel zonder dat de hond het door heeft gewoon uit zijn mond. Dit noemen we dan regurgiteren en dat kan onder andere veroorzaakt worden door een obstructie of vreemd voorwerp in de slokdarm. Het laatste is dus een passief proces. Dus goed opletten wat de symptomen zijn als uw hond braakt!
Braken is een ‘reflex’. In de hersenstam heeft een zogenaamd ‘braakcentrum’ grotendeels de touwtjes in handen. Het braakcentrum is bij de mens is simpel te prikkelen door een vinger achter in de keel te steken, waarbij een gepaste druk op het zachte gehemelte zal leiden tot het gewenste effect. Het braakcentrum kan echter ook geprikkeld worden door signalen uit het maag-darmkanaal zelf (bijvoorbeeld uitzetting, irritatie, draaiing), door een opstapeling van afvalstoffen in het bloed (bijvoorbeeld nierproblemen) of door problemen in de hersenen en het evenwichtsorgaan (denk maar aan wagenziekte).
Het uitzicht van het braaksel kan sterk variëren. Zo kunnen bijna onverteerde brokken, gal, bloed, schuim of een combinatie hiervan waargenomen worden.
Brakende honden die bij de dierenarts komen, hebben in ongeveer 90% van de gevallen last van een virus of hebben iets verkeerds van straat opgegeten. Ook al is de oorzaak niets ernstigs, het kan toch vervelende gevolgen hebben voor de hond. Het braken kan zo frequent optreden dat de hond niet meer in staat is om kleine beetjes eten of zelfs drinken binnen te houden. Hierdoor kunnen ze langzaam uitdrogen wat op zichzelf weer tot braken zou kunnen lijden. Het belangrijkste is dan ook het doorbreken van de vicieuze cirkel van het braken.
Als uw hond braakt is het verstandig om het eten en het drinken even weg te halen. Als uw hond dan gedurende enkele uren niet braakt, mag u hem een klein beetje drinken aanbieden en daarna weer direct wegzetten. Blijft dit binnen, dan mag u hem na 1 à 2 uur weer een beetje water aanbieden. Gaat dit goed en treedt er geen braken meer op dan kunt u na twaalf uur beginnen met kleine beetjes licht verteerbaar voer, bijvoorbeeld gekookte kip en rijst of een licht verteerbaar voer van de dierenarts. In een groot percentage van de gevallen is de hond zo snel genezen van het braken. Blijft het braken bestaan of wordt de hond steeds slomer dan is het verstandig om uw dierenarts te raadplegen. Deze kan dan nagaan of het om iets onschuldigs gaat of dat er meer aan de hand is en kan u dan de gepaste medicijnen meegeven.
Braken is meestal van voorbijgaande aard en de oorzaak is in een groot deel van de gevallen onschuldig. Echter oplettendheid is wel geboden, voornamelijk bij honden die bloed braken.
Een van de meest voorkomende redenen voor een eigenaar om naar de dierenarts te gaan, is het braken door zijn hond. Het woord braken wil zeggen dat er op een actieve manier voedsel van uit de maag of de twaalfvingerige darm via de mond het lichaam verlaat. Vaak zie je voorafgaand aan het braken dat de hond frequenter gaat slikken en zich misselijk voelt. Daarna trekt de buik meerdere malen samen en wordt het eten en/of de gal naar buiten gewerkt. Belangrijk hierbij is het actieve proces. Soms lijkt het namelijk net dat uw hond braakt, maar in werkelijkheid valt het voedsel zonder dat de hond het door heeft gewoon uit zijn mond. Dit noemen we dan regurgiteren en dat kan onder andere veroorzaakt worden door een obstructie of vreemd voorwerp in de slokdarm. Het laatste is dus een passief proces. Dus goed opletten wat de symptomen zijn als uw hond braakt!
Als uw hond braakt is het verstandig om het eten en het drinken even weg te halen. Als uw hond dan gedurende enkele uren niet braakt, mag u hem een klein beetje drinken aanbieden en daarna weer direct wegzetten. Blijft dit binnen, dan mag u hem na 1 à 2 uur weer een beetje water aanbieden. Gaat dit goed en treedt er geen braken meer op dan kunt u na twaalf uur beginnen met kleine beetjes licht verteerbaar voer, bijvoorbeeld gekookte kip en rijst of een licht verteerbaar voer van de dierenarts. In een groot percentage van de gevallen is de hond zo snel genezen van het braken. Blijft het braken bestaan of wordt de hond steeds slomer dan is het verstandig om uw dierenarts te raadplegen. Deze kan dan nagaan of het om iets onschuldigs gaat of dat er meer aan de hand is en kan u dan de gepaste medicijnen meegeven.
