|
Hondjes uit het Oost Europa |
|
In het Noord Hollands Dagblad van 12 maart 2006 stond een uitgebreid artikel over een dierenspeciaalzaak met onder andere een vestiging in Zaandam.
Het artikel ging over de verkoop van pups uit Oost-Europa op afbetaling.
Het kopen van een pup op afbetaling is op zichzelf al enigszins discutabel. Als je de aanschafprijs van een hond al niet kunt betalen, hoe ga je de rest van zijn verzorging dan financieren?
Een gemiddelde hond kost qua verzorging namelijk al gauw zo’n €1000,00 per jaar exclusief de aanschafkosten.
De reden dat de pups in een dierenwinkel zo leuk achter een grote vitrine zitten waar u ze goed kunt zien heeft dan ook maar één reden en dat is de klant die voor iets heel anders binnenkwam, door de “lage kosten” te verleiden tot een aankoop van zo’n schattig, aandoenlijk of juist zielig bolletje wol.
Maar veel ernstiger is het feit dat veel van de hondjes die in deze en andere dierenwinkels verkocht worden afkomstig zijn uit Oost-Europa. Het probleem is dat er in deze landen niet zo zorgvuldig wordt omgegaan met de benodigde inentingen, papieren en gezondheidsverklaringen, aldus een aantal dierenartsen dat anoniem commentaar gaf op deze kwestie.
Zij zien de laatste tijd veel hondjes bij wie duidelijk met de vaccinatieboekjes is gesjoemeld en die ernstige gezondheidsproblemen hebben zoals de virusziekte Parvo, die voor pups vaak dodelijk is. Ook worden de pups vaak te jong bij de moeder weggehaald omdat ze de fokker dan geen geld meer kosten maar opleveren.
De wettelijke leeftijd waarop een pup bij de moeder weg mag is echter zeven weken. De pups zijn ook vaak slecht gesocialiseerd omdat ze te weinig of bijna geen contact met mensen hebben. Natuurlijk gaat het ook vaak genoeg wél goed met deze hondjes, worden ze niet ziek en hebben ze geen (ernstige) gedragsproblemen, dat is natuurlijk ook wat deze handel in stand houdt.
Maar niet alleen de pups zijn de dupe van deze malafide hondenhandel, denk ook eens aan de ouderdieren van deze pups die vaak niet in al te beste omstandigheden verkeren. Deze honden worden niet gehouden als gezellig kameraard maar als puppyfabriek en moeten zoveel mogelijk geld in het laatje brengen.
Dat betekent grofweg, zoveel mogelijk pups in hun leven krijgen zonder oog voor hun welzijn. De teefjes zijn vaak uitgemergeld en brengen het grootste deel van hun leven in een schuur of stal door. Helaas komen dit soort praktijken niet alleen in Oost-Europa voor, maar ook veel dichter bij huis.
Ook Nederland kent de nodige broodfokkers die zich niet bekommeren om het welzijn of de gezondheid van honden, maar puur fokken voor het geld. Iemand die 5 of 10 verschillende rassen tegelijk aanbiedt, is zeer waarschijnlijk geen grote liefhebber van “zijn” ras waar hij alles van af weet en erfelijke aandoeningen probeert uit te sluiten door grondige selectie van de ouderdieren.
Iemand die echt om zijn honden geeft, zal ze ook niet aan Jan en alleman verkopen zonder een goed gesprek met de potentiële eigenaars. Als u het dus vervelend vindt dat een fokker u veel vragen stelt en u niet direct een pup in de armen krijgt gedrukt, bedenk dan wel dat deze persoon waarschijnlijk gemotiveerder is om u een gezonde en passende pup te verkopen dan iemand die u zonder verdere vragen een pup meegeeft of zelfs enigszins opdringt.
Iedereen die de beelden van arme hondjes bij broodfokkers ziet, wil maar één ding: dat deze praktijken verboden worden. Maar het probleem is, dat zolang deze mensen geld verdienen aan het verkopen van honden als koelkasten, deze handel ook altijd zal blijven bestaan. En veel mensen willen nu eenmaal graag SNEL en liefst ook goedkoop een pup als ze eenmaal hebben besloten dát ze een puppy willen. Ze willen niet een paar maanden of langer op de wachtlijst bij een goede fokker die zijn teefjes in huis houdt en op een verantwoorde manier fokt.
Ze willen geen vragen van de fokker over hun privé-omstandigheden en waar het pupje precies terecht zal komen en ze willen al helemaal niet teveel betalen voor een goed gesocialiseerde pup van gezonde ouderdieren met een betrouwbare stamboom.
Maar er is toch echt maar één oplossing voor het voorkomen van dit soort hondenleed en dat is geen pups kopen bij broodfokkers en dierenwinkels.
Als je besluit een pup te kopen, ga dan eerst bij verschillende fokkers kijken. Vraag of je de ouderdieren kunt zien, het mooiste is natuurlijk als die gewoon in huis zijn. Kijk hoe de ouderdieren er uit zien en hoe ze reageren op jouw aanwezigheid. Stel kritische vragen, kijk hoe de pups reageren op mensen, zijn zenieuwsgierig en levendig? Of zijn ze wat angstig of lusteloos? Is hun omgeving schoon of zitten ze in hun eigen ontlasting? Hoeveel soorten rassen heeft de fokker en kan hij veel over het ras dat je wilt vertellen? Is de fokker echt geïnteresseerd of stelt hij geen “lastige” vragen?
Als u geen rashond van een fokker wilt, kunt u ook kijken naar advertenties bij bijvoorbeeld dierenartsen van de zogenaamde gelegenheidsnestjes.
Sla ook het asiel niet over, want ook daar zit wel eens een nestje pups of een jong hondje dat na een paar weken of maanden alweer is gedumpt.
Er zijn dus genoeg mogelijkheden om een pup te kopen zonder mee te werken aan de verschrikkingen van de hondenhandel!
|
