Giada droomt uit eigen werk

Terwijl mijn baas dit stukje schrijft, lig ik in een diepe slaap op de bank te dromen over mijn vakantie met mijn baas. Ik ben namelijk 2 weken in Dwingeloo geweest in een hutje op de hei, zoals mijn baas zegt. Mijn grote ¨hondenbroer¨ Darco was ook met ons mee en die was er vooral (vond ik) om ´s nachts heerlijk tegen aan te slapen. Als hij ´s avonds gaat slapen verroert hij zich niet meer tot de volgende ochtend en dan heb ik een heerlijk kussentje om tegen aan te liggen.

De eerste week was ik daar dus met mijn baas, Darco en de papegaaien want die mochten ook mee. Samen met mijn baas heb ik uren gewandeld door de bossen zonder ook maar een soortgenoot of mens tegen te komen. Ook was er  vlakbij ons huis een heel groot meer waar ik heerlijk in kon zwemmen,  ik wist zelf heel goed de weg daar naar toe.

Daar had ik helemaal mijn baas niet voor nodig, maar die dacht daar anders over….Wat een onzin, werd ik óf steeds terug geroepen óf ze lijnde me aan!!! Want mijn baas wilde eerst weten of er geen andere honden of mensen waren. 

Officieel mogen er namelijk op het strandje bij dat meer geen honden komen, maar ik ben geen hond maar een Lagotto!!!

Eigenlijk wil ik het niet bekend maken maar ik ben een held op sokken… Tijdens een wandeling mocht Darco ook mee. Bij enge en gevaarlijke situaties heb ik echt niks aan hem want hij trekt zich nergens wat van aan. Ik liep, zoals altijd, heel dapper voorop toen ik in eens halt moest  houden omdat mijn baas reeën zag. Het waren er ongeveer 10 en toen ze ons in gaten kregen, renden ze weg.

Ik mocht weer verder wandelen en ik liep wat te struinen totdat ik de schrik van mijn leven kreeg. Ik rende heel hard naar mijn baas en mijn staart zat zowat aan mijn buik geplakt,  ik stond namelijk oog in oog met die reeën die net daarvoor voor ons waren weggerend!!! Van mijn baas mocht ik niet zeuren, volgens haar waren die beesten  banger voor mij dan ik voor hun.  Ze lijnde me toen maar even aan want ik weigerde om nog die kant op te gaan en Darco  keek me alleen maar aan van “wat ben jij een aansteller”. Misschien kan ik toch nog wat van hem leren want hij trok zich er in elk geval niets van aan.  Zal hij ze wel gezien hebben? Ik vraag het me nu eigenlijk af, zijn ogen en oren worden toch wat slechter en zijn neus ruikt alleen wat hij ruiken willen.

Na een week vakantie kwam er ineens een auto het erf oprijden en wie kwamen er daar uit….. Buick, Bentley, Karian en mijn grote vriend Santos. Je weet wel die grote Leonberger uit de kantine. Dat was geweldig, ik heb ze daar even de omgeving laten zien en Buick was al gauw weg want die rook de konijnen Ik begrijp niet wat die nou leuk vind aan zo´n raar beest met van die grote oren. Maar wij hebben met z´n vieren lekker gezwommen, nou ja Bentley doet alleen aan pootje baden.  Ze bleven ook nog een nachtje met z´n allen en dat was erg gezellig en daarna heb ik ze weer uitgezwaaid.

De dag daarop kwam er al weer bezoek,  ditmaal mijn goede vriendin Sam. Dat was helemaal feest, vooral toen ze vertelde dat ze een aantal dagen bleef hebben we dat samen flink gevierd door met elkaar te keten. Ook Sam heb ik wegwijs gemaakt in het bos en bij het meer.

Op een gegeven moment moesten onze bazen zonodig een stuk wandelen. Het ging allemaal super totdat we een stuk pad kregen dat zeer nat en modderig was. Kijk, Sam en ik draaien daar onze poot niet voor om, heerlijk door de modder en het is trouwens goed voor de huid zegt mijn baas. Maar dan heb je 2 pietluttige bazen met een mensenkind in een kinderwagen en die weigerde daar door te gaan. Wat hebben wij gelachen. Maar door de meest droge stukken op te zoeken en de kinderwagen op te tillen zijn ze er redelijk droog en schoon doorheen gekomen. Wat een aanstellers zijn het eigenlijk, dan spring je daarna toch gewoon in het water. Nee, Sam en ik zagen en zien nog steeds niet het probleem hiervan.

Helaas zit mijn vakantie erop en ik hoorde van mijn baas dat de examens voor de deur staan en als jullie dit lezen is zelfs dát al achter de rug. Ik hoop dat iedereen z´n best heeft gedaan en dat ik iedereen na de zomervakantie weer terug zie

Een trufffelknuffel van Giada