Een Italiaanse leert een Belg kunstjes
Ik wil jullie graag wat vertellen over een vriend van mij. Van zijn baas mag
ik zijn naam niet openbaar maken omdat hij op het WIK veld altijd veel praatjes
heeft, maar daar buiten…
 Laatst werd hij een dag bij ons
gebracht omdat zijn baas moest werken. Ik had me verheugd op een dagje keten,
maar dat viel tegen. Hij durfde in eerste instantie niet eens de kamer in te
lopen omdat hij de vloer eng vond, wat een aansteller. Het heeft ruim een halve
dag geduurd voordat hij de keuken in durfde om gebruik te maken van mijn
waterbak, want ik deel natuurlijk alles. Wat een held. Ik zal jullie alleen
vertellen dat het om een Belg gaat, eigenlijk wel zielig als je zo bent.
In de loop van de dag kwam hij wat los en belandden we samen op het bed van mijn
baas. En weet je wat dan leuk is om te doen....graven in het dekbed. Met z´n
tweeën heb je dubbel zoveel lol, alleen mijn baas niet. Want we hadden met z´n
tweeën de dekbedhoes kapot gegraven en daar was mijn baas niet zo blij mee, maar
wij stiekem wel!!! Aan het einde van de middag werd mijn vriend opgehaald door
zijn baas en gingen we met z´n vieren nog even wandelen in het Jagersveld. Daar
kwam die Belg pas weer echt tot leven en hebben we heerlijk lopen ravotten en
gepoedeld in de plas.
Zo wandelen we wel vaker met z´n vieren en zijn we ook eens op het
Kootwijkerzand beland. Dat is gaaf daar... net één grote kattenbak alleen helaas
geen kat te bekennen om de stuipen op het lijf te jagen. Eerst moesten we
verplicht een route lopen voordat we ons mochten uitleven op de gigantische
zandvlakte. We hebben onze bazen dus ven snel de weg gewezen, want die 2 mutsen
zijn alleen maar aan het kletsen en vergeten vervolgens de paaltjes te volgen.
Ook moesten we af en toe verplicht stoppen want dan moesten er foto´s gemaakt
worden, alsof ze er nog niet genoeg hebben. Maar zo braaf als we allebei zijn
doen we precies wat ze zeggen.....
 Na
een uurtje waren we weer waar wij wilden zijn, namelijk op de zandvlakte.
We zijn een stuk de vlakte opgelopen zodat onze bazen konden rusten, ze zijn
namelijk niet zoveel gewend. Zij gingen daar uitgebreid wat eten en drinken
terwijl wij ons prima vermaakten. Op een gegeven moment zijn we met z´n tweeën
aan het graven geslagen, ieder aan een kant van mijn baas. Eigenlijk in de hoop
dat ze het broodje met zand aan ons zou geven omdat ze het zelf niet meer zouden
lusten. Maar helaas kregen we niks.
We waren zo druk met graven, dat wij niet eens gemerkt hadden dat we naar elkaar
toewerkten en uiteindelijk één grote kuil hadden gemaakt.
Na deze grote graafpartij waren we moe en zijn we met onze bazen naar de auto
gelopen en dachten wij dat we naar huis zouden gaan.
Maar nee, de bazen wilden pannenkoeken eten en gingen op zoek naar een
pannenkoekenrestaurant. En die vonden ze natuurlijk. Nadat ze alles ophadden
gingen we daadwerkelijk naar huis en konden Twingo en ik heerlijk in de auto
slapen. Oh sorry Twingo ik heb je naam verklapt......
Ik weet zeker dat ik nog veel avonturen zal beleven met mijn Belgen vriend zoals
samen in vieze sloten liggen en dan zo de auto in gaan zodat onze bazen nog
heerlijk kunnen nagenieten van die lucht.
Groetjes en een krullenlik van Giada
|
