Voor zondag 5 maart had mijn baas mij opgeven voor een show in Zuidlaren. Wat bezielt dat mens toch om steeds shows met me af te lopen, ik weet heus wel dat ik knap ben. Maar braaf als ik ben, ga ik maar weer met haar mee en doe ik maar weer mijn best zodat mijn baas ook weer blij is.
 De wekker ging die bewuste ochtend al om 5.00 uur af, dat is toch geen tijd voor een Lagotto... Maar voor een bak eten wilde ik mijn bench wel uit en in actie komen. Wat bleek: we gingen samen met de moeder van mijn baas, mijn vriendin Holly ophalen in Bergen. Als ik dat eerder had geweten was ik sneller mijn bench uitgekomen want Holly is toch wel één van mijn beste vriendinnen!
Toen we eenmaal in Bergen waren aangekomen (waar Holly woont) was de wereld wit aan het worden. Mijn baas noemt dat sneeuw. En het werd in een heel rap tempo wit…
Holly en ik vonden dat erg leuk maar de bazen niet. Want ze zagen het
niet zitten om als het zo erg sneeuwde, helemaal naar Drenthe te
rijden.
Holly en ik kregen hoop dat we gewoon het bos in zouden mogen en niet
naar de show hoefden te gaan, maar helaas we gingen toch op pad.
Wij probeerden wat te slapen in de auto maar met 3 nerveuze en druk
pratende bazen lukte dat maar moeizaam. Volgens hen was de rit vooral
van Bergen tot de Afsluitdijk erg spannend, omdat er zoveel sneeuw lag.
Eenmaal aangekomen in Zuidlaren kon ik eindelijk lekker slapen in mijn bench en mijzelf voorbereiden op mijn baas.
Rond het middaguur moest ik met mijn baas de ring in en mijn best doen
volgens haar. Dus ik ging netjes voor de keurmeester staan zodat ze me
goed kon bekijken en betasten. Dat is het enige leuke aan een show, dat
ze zo lekker aan je zitten te kriebelen.
Uiteindelijk was de keurmeester erg tevreden over mij, dat wist ik
natuurlijk al lang, ik werd beste teef bij de Lagotto Romagnolo. Mijn
baas leefde gelijk in een andere wereld en ze liep al snel naast haar
schoenen. Maar gelukkig trok dit gauw bij. toen ik de ring uit was
wilde ik gewoon mijn beloning hebben en heb ik haar weer `wakker´
geschud. Want er moet wel wat tegen over staan vind ik...
Holly deed intussen ook erg haar best en zij mag zich na deze show
Nederlands kampioen noemen. Maar ook Holly weet heus wel dat ze mooi is
en daar heeft zij óók geen shows voor nodig, maar ja die bazen...
 Na
nog een lange middag in Zuidlaren te hebben door gebracht gingen we
weer naar huis. Ondertussen was de sneeuw aardig verdwenen op de wegen
omdat er flink gestrooid was, dus wij konden nu lekker doorrijden.
Onderweg kregen de bazen honger en moesten ze zonodig ergens wat gaan
eten. Zij lekker eten en wat kregen Holly en ik? NIKS. Terwijl wij ons
voor hén hebben moeten uitsloven. Schandalig! Wij kregen pas uren later
een bak met eten. Intussen heb ik het mijn baas vergeven want ze heeft
toegezegd dat ze voortaan eten voor mij meeneemt als de kans bestaat
dat het een lange dag wordt. Zo is het maar net!
Groetjes en een knuffel van Giada
|
